قسمت اعظم آثار فراواني كه به سقراط اختصاص دارد، به بحث دربارهٴ روايات متناقض مربوط به او ميپردازد. آيا ما گفتههاي افلاطون را بيش از گزنوفون باور ميكنيم، و به چه دليل؟ كتابهايي را كه به اين مسئلهٴ لاينحل مربوط ميشود، غيرممكن است بتوان از كتابهاي ديگر جدا كرد، زيرا هر مؤلفي كه راجع به سقراط چيزي نوشته، ناچار بوده است، ولو بهطور ايجاز، بدان توجه كند و نظري بدهد.
فلسفهٴ عبري
كتاب ايوب، يكي از بزرگترين آثار ادبي جهان، در ايام استيلاي ايرانيان، يا شايد در آغاز عصر يوناني، در فلسطين نوشته شد. موجهترين تاريخ، سدهٴ پنجم است. محتواي آن نشان ميدهد كه رنج بردن الزاماً مبتني بر كيفر اعمال نيست و عدل الهي در فراسوي حيطهٴ ادراك آدمي قرار دارد.
كتاب ايوب بخشي از عهد عتيق است و حاوي 42 باب. اين كتاب به خاطر روح علمي كه بر آن مستولي است، براي ما اهميت زيادي دارد. و در باب 28 اشارات جالبي دربارهٴ كانيگري قديم ديده ميشود.
فلسفهٴ چيني
كئونگ چي
كئونگ چي1 فيلسوف چيني در حدود 500 زاده شد و در ايالت لو برآمد. او نوهٴ كنفوسيوس بود، و مؤلف چونگ يونگ2 (آيين اعتدال)3 يكي از چهار كتاب آموزش بزرگ4؛ تا هسوئه5 يكي ديگر از چهار كتاب نيز بدو منسوب است.
مو تي6
موتي، فيلسوف چيني، چندي پس از كنفوسيوس و پيش از منسيوس7 در ايالت سونگ8 برآمد.
او عقايد سودگرايي9 را با نوعدوستي10 افراطي درآميخت. او بنيانگذار منطق چيني است.